felieton

Drugie życie książki

Życie książki, jej tradycyjnej, papierowej formy, a dokładniej jej konkretnego egzemplarza, trwa stosunkowo krótko. Zwłaszcza jego ostatni etap. Od momentu, gdy autor siada przed komputerem, maszyną do pisania albo notesem, i utrwala pierwsze słowo, do czasu, gdy kupiony przez nas egzemplarz książki trafia po przeczytaniu, albo i bez, na półkę mija góra kilka lat. Wyjątek stanowią bestsellery, których życie jest przedłużane przez autorów, wydawców, marketing, ekipy filmowe i kolorowe magazyny. A co z resztą? W osiadającym na nich kurzu umierają zapomniane. A nawet jeśli o nich pamiętamy, to sięgamy po nie dla jakiegoś fragmentu, cytatu, sprawdzenia hasła do krzyżówki. Czasem zdarza się czytać którąś po raz drugi i kolejny, ale to bardziej przypomina wspomnienia o bliskim zmarłym. Bo książka prawdziwie żyje tylko wtedy, gdy jest dla czytelnika czymś nowym, czymś, co przeżywa po raz pierwszy.

Egzorcyzmy ghostwritera

Kim jest Ghostwriter? Kimś, komu płacimy za napisanie za nas książki, artykułu, pracy naukowej, a nawet tekstu piosenki czy przemówienia. Najczęściej postać Ghostwritera jest kojarzona z celebrytami i ich autobiografiami, które poprawiają i piszą w ich imieniu, na podstawie umowy. Bycie takim duchem często ma miejsce również na uczelniach wyższych, przeważnie studentom, młodym doktorantom.

 

Czy komiks to literatura?

Gdy miałem kilka i kilkanaście lat, a nawet już później, gdy byłem pełnoletni, komiks uważało się powszechnie za coś gorszego gatunku. Za rozrywkę dla głupków i niedorozwojów, a w najlepszym wypadku dla kogoś zaniedbanego kulturalnie. I trudno byłoby się z tym nie zgodzić. Wszystkie te marvelowskie serie o super bohaterach, o zmutowanych żółwiach i innych stworach, albo japońskie tasiemce o magicznych dziewczętach, pięknych chłopcach i zawziętej walce na śmierć i życie, często nie wiadomo o co, nie robią dobrego pr-u wśród tych, którzy tego typu treści nie tolerują. Ale komiksowi wcale nie jest tak daleko do literatury i książki.