Alena Mornštajnová

Pusta mapa

Dlaczego Pusta mapa? Bo życie, bo problemy, bo tragedia ta czy inna, a także radości i uwikłania w cudze historie. To wszystko sprawia, że zbyt łatwo oddalamy się od siebie, często nawet nie próbując uratować więzi łączących nas z innymi. Gdy miesza się w to wielka historia, jest jeszcze trudniej. Między nami mnożą się puste kilometry niewypowiedzianych słów, tworząc puste mapy właśnie. I nie zapominajmy o tym, by zbyt łatwo nie potępiać, nie oceniać, choć będzie nas to kusić.

Powieść Aleny Mornštajnovej, to poruszająca saga rodzinna, opowiadająca o ludziach takich jak my, podobnych do naszych rodziców, dziadków i pradziadków. Napisana, lub raczej opowiedziana przez jedną z bohaterek, Anezke, tak jak się opowiada rodzinne historie. Z odrobiną dziejowego kurzu, pokrywającego dawne, dla bohaterki i narratorki zamierzchłe dzieje, ale też z wyraźnym sentymentem. Trochę jak inna z bohaterek, Alżbieta lub jej ojciec Antonin, pozornie nieczuli i oschli, swoje uczucia skrywający głęboko, w obawie przed śmiesznością czy przed odsłanianiem swoich najwrażliwszych stron na zranienia.

Niełatwa dwudziestowieczna historia ponownie staje się tłem dla pouczającej opowieści o ludzkich losach, a także przypomnieniem, że nasz wpływ na to jak się on potoczy, jest mniejszy, niż się nam wydaje. Na przykładzie swoich bohaterów, Alena Mornštajnová pokazuje, jak życie potrafi być nieprzewidywalne, jak to, czego byśmy nie chcieli albo nie spodziewali się, okazuje się być najlepszym rozwiązaniem. Jeszcze jedna ważna lekcja, płynąca z prozy czeskiej pisarki, uczy nas, by nie zważać na pozory, które często skrywają coś zgoła odmiennego.

Jest to też opowieść o czymś, czego szczególnie dzisiaj nam brak, co jest dziś może nie wyśmiewane, ale odkładane na bok, jako mniej ważne, a czasem nawet jako przeszkodę. Więzi międzyludzkie i relacje z bliskimi. Rodzina to nie tylko więzy krwi i składane przed Bogiem lub urzędnikiem przysięgi, ale także wspólne przeżycia, które często łączą ludzi mocniejszymi, trwalszymi więzami. Czas spędzany razem, wspólne przeżycia, zrozumienie, cierpliwość i troska. Bez tych podstawowych składników niczego się nie zbuduje.

Pusta mapa Aleny Mornštajnovej to także prawdziwy kalejdoskop przeróżnych charakterów, osobowości i życiowych postaw. Świetna lektura, dobra na każdy czas i dla każdego. Literatura, w której odnajdziemy wątki z własnego życia lub biografii naszych bliskich.

Amaltea, 2020

(Visited 128 times, 1 visits today)

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.